เคยรู้สึกป่ะว่า ชีวิตเราพอดีแล้ว
มันพอดีเพราะเรามีพี่ มีแม่ มีเพื่อน
มีตา มียาย มีใครที่สำคัญในชีวิตของเรา
แถมอีกน่ะ แถมว่าเรามีหมาที่เราผูกพัน
และแน่หล่ะ พวกเจ้าเหล่านั้นก็รักเรามาก

ชีวิตแบบที่เราเป็นมา เคยเป็นมา
ชีวิตแบบนี้มันดี๊ ดี  ดีแสนดี
แล้วอยู่ดีดี ชีวิตดีดีมันแหว่งมันเว้า
พ่อ เพื่อน พี่เมฆ ทยอย ทยอยไป
ยังไม่หมดหรอก ชีวิตคงไม่อยากให้มีนลืมลืม
ไม่ว่าจะลืมวัน ลืมเวลา ลืมว่าอย่าให้ใจลอยไกลตัว
วันโน้น คุณยายล้ม  วันนั้นคุณตาป่วย
ทำเอาใจแป้ว.........

บอกคุณตาขณะจับมือเมื่อวันกลับมาเยี่ยมว่า
ชีวิตมีนดีอยู่น่ะ แม้มันไม่ดีเท่าตอนเด็ก
แต่มันดีอยู่น่ะคุณตา อย่าป่วย อย่าเจ็บอีกน่ะ..น่ะจ๊ะ
คุณตามีนจะตอบอะไรได้นอกจากยิ้ม
ซุปเปอร์แมนใจดีแบบนั้น ไม่เคยโกหกอะไรมีน
อะไรรับปากไม่ได้ แม้แต่พยักหน้าเอาใจยังไม่เคยเลย
ยิ้มเท่านั้นที่ท่านให้มีน แล้วมีนก็รู้ว่า
วันดีคืนดี ตาก็จะมาคุยกับมีนอีก
ในเรื่องที่มักคุยกันในวันหลานสาวยิ้มแป้น
เพื่อที่เจ้าหลานตัวดีจะได้จดไว้จำไว้ว่า
เกิดแก่เจ็บตายเป็นของธรรมดาน่ะลูก

 

 

 

 

วันที่มีนกลับมาทำงานแล้วมีโอกาสเล่นเนต
มีเวลาคุยกันมากมายกับเพื่อนที่เหมือนพี่
เล่าทัศนะคติของตัวเอง แม้แต่ความรู้สึกปัจจุบัน
ของมีนที่มีต่อพี่คนดี ที่ดูเหมือนหากเห็นสายตาอีกคน
คงเห็นสายตาเขม่นมอง แล้วทำปากจุ๊ๆ
แน่หล่ะ ต้องมีประโยคตามมาอีกยาว

เขาบอกว่า....รู้อะไรไหม
วันนี้กับสามปีก่อน คุณต่างกันมากมาก
สำทับให้เชื่ออีกว่า คุณเป็นผู้ใหญ่มาก
ครุ่นคิดคำว่าผู้ใหญ่แปลว่าแก่หรือไม่
หากแก่ก็คงยอมรับน่อ ๕๕ แก่แดดแก่ลมแบบมีนหนิ
นึกคิดในใจตอบไป อาจจะงานก็ได้

งานแบบมีนจะมามัวง๊องแง๊ง แล้วใครเขาจะเชื่อกัน
งานแบบมีนที่บางทีทั้งหมดรอมีนพูดคนเดียว
แล้วมีนจะลังเลรอใครตัดสินใจให้ก็ไม่ใช่
และงานแบบมีน กับคนแบบพี่คนดีคนนั้นอาจใช่
ที่ถึงไม่สอนถึงไม่สั่ง ก็ทำให้มีนเคลื่อนไหวด้วยจังหวะ
และระยะเวลาแบบที่เป็นอยู่

 

 

 

คุณตาเคยบอกมีนว่า ต้นไม้จะสวยและตั้งตรง
แผ่กิ่งแผ่ก้านสวยงามได้รูปได้ทรงตรงจังหวะของเขา
ก็เพราะพื้นแน่น ดินดี รากเดินได้สวย
เพราะได้น้ำ ได้ปุ๋ย ได้อากาศดีดี
หากคุณตาพ่อแม่และพี่ชาย
ปูพื้นให้มีนมาแน่นตึบ คอยตัดกิ่งเกเร
คอยริดกิ่งงอแง คอยแต่งกิ่งที่ออกนอกกรอบ
ต้นไม้แบบมีนคงสวยและตั้งตรงได้ไม่ยากในวันหน้า
ลำพังนิสัยแบบมีน ตัวตนแบบมีน ธรรมชาติแบบมีน
จะเป็นคนดีได้ดี แบบแม่แบบพี่แบบตายายอยากให้เป็น
โดยตัวเอง...... มีนนึกไม่ออกหรอก

สิ่งที่มีนรู้สึกว่ามีนเปลี่ยนไปคือ การยอมรับที่มากขึ้น
การฟังที่มากขึ้น ฟังแล้วหัวเราะในใจบ่อยขึ้น
การไม่คาดหวังอะไรจากใคร
และหันมาคาดหวังกับตัวเองมากขึ้น
การไม่สนใจ หรือเอาใจไปจดจ่อกับอะไร
ที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้.........
หันมาสนใจและใส่ใจหรือเปลี่ยนแปลง
ในสิ่งที่เปลี่ยนแปลงได้.......
นั่นก็คือตัวเองทั้งนั้น.........
เคยได้ยินไหม เปลี่ยนวิธีคิดชีวิตเปลี่ยนน่ะ

แน่หล่ะวันนี้ มีนรู้ว่าความคิดเปลี่ยนแปลงได้
หัวใจปรับได้ เปลี่ยนแปลงและเปลี่ยนไปได้
มันไม่ใช่เรื่องของความผันแปรในใจ
แต่มันเป็นเรื่องของการยอมรับ การเรียนรู้
รู้อะไรไหม ..แม้แต่ความรู้สึกก็เปลี่ยนได้

ถ้ามันเหมาะมันสม มันลงตัว มันปรับได้
ถึงมันจะยาก แต่หากรู้สึกว่าถูกต้อง เราจะทำได้
ถ้าหากเราตั้งใจทำ หรือเรียกว่าทำทั้งหมดนั้นด้วยหัวใจ
มันมีทางออกเดียวเสมอๆ สำหรับเรื่องนี้
ทำได้เสมอไงล่ะ ไม่เคยทำไม่ได้

 

 

 

 

 

จะว่าไป มีนเคยรู้สึกว่ามีนต้องพบต้องเจอพี่คนดีทุกบ่อย
หลังๆ เมื่องานตัวเองมากขึ้น มีนเริ่มรู้สึกซ้อนรู้สึกว่า
พี่เองก็คงงานมากแบบนี้
พี่จึงไม่จำเป็นต้องมาปลอบมีนอีกว่า
อยากพบ แต่งานเยอะ......มาไม่ได้
เพราะมีนเรียนรู้ด้วยตัวเองชัดเจนว่า
อยากพบ งานเยอะ มีนเองก็ทำแบบแต่ก่อนไม่ได้

รู้ไหม เมื่อนานมา
มีนเคยรู้สึกว่า พี่ต้องสนใจมีนคนเดียว
แม้จะแค่ในไซเบอร์ หรือตัวหนังสือตรงนี้
สนใจคนอื่นด้วย ห้ามและเป็นไปไม่ได้
รับไม่ได้ ไม่ยอมรับ

ในวันหนึ่งเกือบนานอีกเหมือนกัน
มีนเรียนรู้ว่า ถึงพี่จะสนใจใครอื่นอีก
มีคนอื่น หรือมีอะไรอะไรรอบตัว
มันก็ไม่เคยจะเกี่ยวกับมีน
มีนไม่สามารถรับรู้ได้ทั้งหมดว่าพี่สนหรือไม่สนใคร

โลกตรงนี้หรือโลกตรงไหน มีนเชื่อของมีนเสมอว่า
มีแค่หัวใจที่เหมือนกันเท่านั้นถึงอ่านกันออก
หวังดีกับหวังดีเท่ากันจึงสัมผัสกันได้
รู้สึกดีกับรู้สึกดีเหมือนกันความสัมพันธ์จึงทอดยาวไกล

และแน่นอน.ไม่หวังอะไร และไม่มีอะไร
ในความสัมพันธ์ที่ผิดที่ผิดทาง เท่านั้น
จึงจะมีเราแบบเราที่เป็นเราอยู่อย่างวันนี้
จึงจะมีเราแบบเราที่เป็นเราอยู่ในวันหน้า

 

 

ในวันที่ไม่มีแง่งอน มีนมีรอยยิ้มให้พี่เสมอ
ในวันที่มีนไม่นั่งคอยนับช่วงเวลาแบบเดิม
มีนมีความคิดถึงให้พี่แบบเดิม
ในวันที่ความรู้สึกมีนไม่ผูกมัดกับพี่
มีนมีความรู้สึกผูกพันหนักหนานึกถึงเสมอให้พี่

อย่างในวันนี้ วันที่มีนทบทวน
แล้วยิ้มให้กับสิ่งรอบข้างแสนดี แม่ พี่ชาย ตายาย
มีนมีความสุข และรู้สึกว่าตัวเอง
ยิ้มเยอะแยะแบบมส่งความยินดีให้พี่ไปก่อน
แบบหวังเสมอเนื่องเพราะเรามักรู้สึกอะไร
ได้ใกล้เคียงกันในเวลาไล่ไล่กัน

ใช่หล่ะ..มีนส่งความยินดีล่วงหน้า
กับหวังว่ารอบตัวและข้างข้างพี่
คงมีความสุขและมีรอยยิ้มดีดีมากมาย
เหมือนมีนเช่นกัน

 

ในความรู้สึกดีระหว่างกันระหว่างเรานั้น
เราไม่จำเป็นต้องเจอกัน
หรือรู้จักกันมากกว่าที่เป็นอยู่

ความรู้สึกแสนดีและลึกซึ้งที่มี
ส่งถึงกันได้เสมอๆ สื่อถึงกันได้ตลอดเวลา
และมีนเชื่อตลอดมาว่าจะตลอดไป

 

......             

มีนเอง
15 ก.ย. 2550 เวลา 21:22 น.