กับเรื่องราวที่ฝัน.....ฝันยังมีแค่ภาพเธอ
เคยอยู่ในสภาวะรู้ทุกอย่าง แต่ไม่รู้ใจตัวเองไหม
มีใครสักคนบอกว่า มีนเป็นจำพวกรู้ทุกอย่าง
ในบางเรื่องที่มีนอยากจะรู้หรืออยากเห็น
เพียงแต่มีนไม่รู้จะทำอย่างไหน
มีนไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ แบบที่มีนบอกเสมอ
ว่ามีนแสนจะเข้าใจตัวเองบางทีมีนขำน่ะ ขำคนที่พูดอ้อมไปอ้อมมา
จนต้องบอกว่า พูดมาตรงๆ เถอะ
อะไรมันจะยากนักหนา จนต้องพูดวนไปวนมา
พูดมาเถอะ ไม่ต้องกลัว ไม่โกรธจะไม่กัด
ในวงเล็บ ถ้ากัดแปลว่าโกรธ ๕๕๕มีนเชื่อเหลือเกินว่า แต่ก่อน
สภาวะที่มีนมีเพื่อนเหมือนเพื่อนล่องหน
มีนชอบจังแหะ..เรียกแบบนี้หากไม่เอาไปโยง
เรื่องผีผีน่ะ บรื๋อ............
นอกเรื่องแระ มีนกำลังจะบอกว่ามีนชอบน่ะ
การมีเพื่อนและมีคนที่มีนรู้สึกดีมากมาก
ในสภาวะที่เหมือนแตะต้องไม่ได้แต่ไม่ใช่
เหมือนอยากแตะต้อง แต่บางทีกลัวละลายกลัวหายไป
จนกระทั่งเคยชินกับการไม่แตะต้อง ไม่วุ่นวาย
ไม่อยากเข้าไปเกินส่วนที่เข้าไปได้
กลับกันและเหมือนกัน มีนต้องการสิ่งนั้นกลับคืนมา
ไม่แตะต้อง ไม่วุ่นวาย ไม่ก้าวก่ายเข้ามาในส่วนที่มีนไม่สบายใจให้ข้ามมา
มีนเชื่อว่า เพราะแบบนี้ความเข้าใจจะก่อตัวเองขึ้นเอง
แบบเหนียวแน่น อะไรก็มาพัดเพื่อให้มันพังทลาย
คล้ายปราสาททรายในเพลงประเภทกว่าจะรวมจิตใจ
จึงเป็นไปไม่ได้เลย ในกรณีของมีน เพราะมีนไม่ได้คาดหวังอะไร
มากกว่าความสุขใจของมีนกับใครอีกคนที่นั่งตรงข้ามกันเสมอๆมีนไม่รู้หรอกว่า อะไรยึดโยงมีนไว้ให้ยึดติดกับพี่คนดี
ว่าพี่จะอยู่ ไม่ไปไหน จะมองกันและยิ้มให้กันเสมอ
อะไรมันยึดโยงเหนียวแน่นให้มีนมองเห็นคนอีกด้านแสนดีแบบ
วันนี้ แบบเมื่อวานนี้ แบบเมื่อสามปีกว่า สามปีก่อนนั้นมีนไม่ต้องการรับรู้อะไรมากเกินไปกว่านี้
เพื่อทำให้ภาพของพี่ที่ชัดเจนอยู่ที่เดิมของมีนแบบนี้ ละลายไป
มีนเคยคิดว่า ใครที่บอกว่ารักแล้วอยากเห็นใครอีกคนมีความสุข
มันไม่ใช่เรื่องจริงหรอก เพราะความสุขที่อยากเห็น
มันต้องปนตัวเองสุขไปด้วยมีนทราบและรู้แน่แก่ใจตน เมื่อสะสมพรรษามากขึ้น
(ใกล้นิพพานแระ ๕๕)
ว่าจริงๆ สุขของเรากับของเขามันแยกจากกันได้
ไม่ต้องยึดติดว่าสุขนั้นต้องสุขรวมกันหรอก
แปลกที่เมื่อหลายปีก่อนมีนไม่เป็นแบบนี้
และแปลกที่เมื่อผ่านมา มีนกลับสะสมอะไรในตัวเอง
ไม่ว่าจะความคิด หรือความเข้าใจในเรื่องรอบตัว
แล้วมีนก็คิดได้แบบนี้
ไม่ว่าจะได้ยินเรื่องอะไร รู้เรื่องอะไร เห็นเรื่องอะไร
เกี่ยวกับเรื่องของพี่ มีนจึงแยกตัวเองออกมาได้ชัดเจน
ทบทวนตัวเอง และทราบว่า จริงๆ แล้วมีนเป็นน้อง
น้องแบบน้องคนไกล ที่เชื่อว่าอีกคนเอ็นดู
อาจเก็บไว้ดูเล่น น่ารักน่ารัก ในวันไม่แผลงฤทธิ์
อาจเก็บไว้ปราบให้เงียบลงเมื่อเกิดแผลงฤทธิ์ไม่น่ารักขึ้นมา
น้องแบบมีนอาจดูมีความหมายน้อยมากๆหากเทียบกับใครใคร
ใครใครที่ไม่เว้นเลยว่าใคร 0๐
เพราะน้องแบบมีนในบางหน
ทำได้แค่ส่งกำลังใจถึงคนเป็นพี่ที่อยู่ไกลคนนั้นได้เท่านั้น
ไม่ว่ายามไหนไหนที่นึกถึง
ยามนั้นเชื่อเถอะว่ารอยยิ้มของมีนส่งตรงไปถึงหัวใจพี่ทุกครั้ง
เป็นรอยยิ้มที่มีนเชื่อว่า มีนไม่เคยยิ้มอ่อนโยนให้ใครได้เท่าพี่
เป็นรอยความรู้สึกที่มีนเชื่ออีกว่า
มีนไม่เคยลึกซึ้งอะไรกับใครคนไหนได้แบบนี้
เพียงแต่พี่จะเปิดรับ หรือเปิดความรู้สึกนึกได้ในตอนไหน
มีนจึงมีเพียงประโยคในใจเสมอๆ เมื่อนึกถึง
ขอให้มีความสุขในทุกทุกครั้งทุกทุกคราว
ขอให้ประสบความสำเร็จในทุกทุกเรื่องที่รายล้อมรอบชีวิตของพี่
เรื่องครอบครัว เรื่องหน้าที่การงาน และเรื่องเริงร่าเล็กน้อยทั่วไป
น้องแบบมีน ทำได้แค่นั้นหล่ะนะ เหมือนน้อยนะ..จน.เหมือนน้อยใจ
แต่ไม่ใช่หรอก เพราะมีนรู้จักตัวเองและรู้จักอีกคน
เหมือนจะดีขึ้นในส่วนที่มีนควรจะรู้จักดี
แน่นอนมีนเชื่อว่า อีกคนก็ต้องมองมีนชัดเจนขึ้น
ในส่วนที่พี่ควรจะรู้จักมีนอย่างชัดเจนกว่าใคร
ในนับวันที่เราคุยกันน้อยลง ความรู้สึกของมีนยังคงมีต่อพี่..ไม่ได้เปลี่ยนไป
ในนับวันที่เราพบกันน้อยครั้ง มีนยังเชื่อมั่นว่าพี่ไม่ได้ลืมมีนไป
เพราะในทุกทุกคราวที่ห่างหาย มีนรับได้ถึงความห่วงใยในที่ไกลที่ส่งมา
ขอบคุณที่พี่อยู่ที่เดิมเสมอๆ ไม่ว่าจะนานเท่าไหร่
ขอบคุณที่ไม่ว่าจะงานยุ่งแค่ไหนพี่ก็มีเวลานึกถึงกัน
บางหนมีนเชื่อว่าพี่หันมองมา พี่จะมองมีนเหมือนความว่างเปล่า
เพราะในความเหมือนนั้น มีนเองก็เคยพบว่าพี่คล้ายความว่างเปล่า
ว่างเปล่า เหมือนไม่มีความหมายอะไร
แต่รู้อะไรไหม......ความว่างเปล่าระหว่างพี่กับมีน
มันมากความหมายเพราะบรรจุความผูกพันได้เกินกว่ามีนจะนึกออก
มากมายเกินกว่าจะมองว่า...........................................................
ตรงนี้ไม่มีใคร ตรงนี้ ที่นี่ ระหว่างเรา ระหว่างกัน
มีนเชื่อว่าในทุกวันที่ผ่านมา ความชัดเจนระหว่างกันชัดขึ้นทุกที
น้องแบบมีนอุปมาตัวเองได้ในสามปี
เดินตามพี่คนไกลแบบพี่คนดีได้แบบไม่ทิ้งแนวห่าง
ไม่ได้ทำให้ตัวเองเหมือน เพียงแต่เดินตามและจะถามหา
เมื่อไม่ได้พบกัน จะทิ้งรอยอักษรของตัวเองไว้
เชื่อแน่ว่า ทุกตัวหนังสือพี่จะมาเก็บเอาไปในทุกวันหากมีนอุปมาได้แบบนั้น อีกคนคงได้เหมือนกัน
เพราะพี่ไม่เคยหายไปจากมีนได้
ไม่ว่าจะใช้ความขัดใจ ขุ่นใจในข้อไหนของนิสัยเสียๆหลายๆข้อของมีน
เห็นมีนบ่นมากมาก พี่ก็อดไม่ได้ต้องมาทิ้งรอยทางเป็นตัวหนังสือไว้ยาว
ชัดเจน... และหนักแน่นเหมือนเดิม
ว่าไม่เคยห่างไปหรือละสายตา ไม่เคยไม่ส่งกำลังใจ
และไม่เคยลืมกัน วงเล็บแอบขอบคุณทำตาเชื่อมๆด้วย ฮ่าๆ
มีนเองประกาศเสมอๆ
มีนไม่เกี่ยวข้องกับพี่คนดี นอกเหนือจากตัวหนังสือ
ใครอย่าได้เอาเรื่องพี่คนดี มาพูดให้มีนได้ยิน
ไม่ว่าจะแบบไหน มีนก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเลย
คนในครอบครัว ไม่ว่าจะแม่ จะพี่ชาย
หรือแม้แต่ เฮีย หรือ พี่ไวน์ที่พยายามงอกเงย งอกงาม
เข้ามาเติบโตในครอบครัว ในชีวิตมีนอยู่หลายปี
ก็พูดไม่ออก เพราะเวลามีนถามกลับหนักหนัก
หลังจากโดนรุม ว่า.... จะให้มีนทำอะไร
ทุกคนจะเงียบ จะให้ทำแบบไหนถึงจะดูว่ามีนเข้าใจตัวเอง
บางทีในบางวันเคยสงสัยว่าทุกวันนี้ มีนทำอะไรหรือยัง ..ถึงได้ห่วงกันจ๊าง.
- ทำแบบที่เป็นในข่าว
- ทำแบบที่เด็กผู้หญิงถูกหลอก
- ทำแบบที่ ผู้หญิงทั้งหลายที่เสียหายทางหน้าหนังสือพิมพ์
- มีนทำหรือยัง? ลืมไปหรือเปล่า มีนมีสติสัมปชัญญะ
เติบโตประคับประคองตัวเองมาได้ปานนี้
มีนเชื่อว่า..มีนมีหลายสิ่งที่หลายคนวางใจ
มีนไม่เคยทำอะไรเสียหายเลยตั้งแต่เด็กจนโตมา
เรียนจบ ทำงาน ลู่ทางของมีนชัดเจน บอกเสมอว่าจะทำอะไร
มีสิ่งเดียวที่แปลกๆในสายตาชาวโลก
คือมีนมีพี่คนดีแบบไม่หายจากกันไปเสียที
พี่คนดีที่มีนบอกใครใครที่ตั้งข้อกังขากับมีนเสมอว่า
ก็มีนคุ้นเคยของมีน ก็มีนรู้จักของมีน ก็พี่เป็นคนดีของมีน
ที่สำคัญ พี่มีตัวมีตนชัดเจน บางหนเชื่อไหม
พี่ชัดเจนกับมีน มากกว่ามีนชัดเจนกับพี่อีก
ก็ใช่อ่ะดิ ๕๕๕๕ พี่ของมีนน่ะ หากแม่แซวๆแขวะๆ
มีนก็จะชี้ให้ดูว่า ดูดิหน้าตาน่ารักและแสนดีแค่ไหน
(อย่านับรอยเจ้าเล่ห์บนหน้าเดียวกันนั้นนะ เพราะอาจถูกตัดคะแนนยับ)
ยังได้แซวแม่กลับไปอีกว่าเขาจะมาเอาไรจากมีนเล๊า ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
แถวโน้นต่างหากน่าจะเพ่งเล็งมีน ว่ามีนไปอยากได้อะไรจากพี่เขา ๕๕บางหนแม่ก็เออ ออ กับมีนนะว่า..อืมม แม่ก็ว่างั้น
เพราะหากทางโน้นเจ้าเล่ห์ ลูกเซียนแถวนี้ของแม่เจ้าเล่ห์กว่า
แล้วสายตาห่วงใย ท่าทางลำบากใจของใครหลายคนรอบตัวมีน
ก็หมดไป หมดไปโดยปริยายหลายปีแล้ว ยกเว้นใครสักคน
ที่ขัดใจอยู่เรื่อยๆ แบบเหนื่อยๆกับเรื่องดีดี ก็ขัดใจขึ้นมาจิ๊ดนึง
แล้วก็หายไป ๕๕๕
มีนเคยบอกใครสักคนที่มักแหย่ แซว แต่แจวหลบมีนไม่ทันว่า
มันไม่เห็นจะแปลกเลย ที่เรามีเพื่อนมีพี่สักคนอยู่ไกลกัน
เรามีคนที่เรารู้สึกหวังดี หื้อออ หวังดี๊ หวังดี อะไรงั้นแต่อยู่ไกลริบ
ไม่เคยหลบซ่อนด้วยซ้ำ เพียงแต่ มันไม่มีอะไรในกอไผ่ไง
ทำไมถึงจะทำให้มันมีขึ้นมา ก็ในเมื่อมันไม่มี....
คำตอบและคำถามของมีนแปลตรงตัวประโยคเดียวกัน
ถึงมีนแปลกๆ ที่ตั้งท่าอยู่ตรงนี้ ไม่เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวา
แต่อยู่ทีเดิมเสมอๆ .............มีนเคยทำอะไรไหม?
เคยทำให้ใครลำบากใจหรือก็เปล่า (เปล่า ใช่ป่ะ ๕๕)
กับพี่คนดีเองก็เหมือนกัน
มีนเคยทำให้ลำบากใจไหม มีนว่าไม่นะ (น้ำเสียงออกแนวลังเล)
ชีวิตปกติของมีน ที่นอกเหนือจากไดอารี่ เป็นธรรมชาติค่ะ
ไม่ได้ผิดธรรมชาติ ไม่ได้แปลกแยกแตกต่างผิดปกติเบี่ยงเบน
ไม่ได้ฝังจิตฝังใจอะไรกับพี่คนดีจนกระทั่งมองหาใครไม่เห็น
มีนมีคนมาหา มีคนมาอยากคบ มีคนมาอยากแต่งงานด้วย
เป็นปกติของผู้หญิงธรรมดาๆนะ เพียงแต่มีนไม่เคยเล่าให้ฟัง
จึงอยากบอกว่า อย่าเพิ่งอยากให้มีนแต่งงานไปกับใครไหนเลย
เพราะยังไม่ได้รักใครขนาดเอาตัวไปอยู่กับเขาแบบเด็ดขาดงั้น
แถม มีนจะไปสร้างทุกข์ หรือสร้างสุขให้ใครที่อยากแต่งงานด้วยยังไม่รู้เลย
ยิ่งทำงานแบบมีนมีนตอนนี้...มีนไม่มีเวลาให้ใครจีบหรอก
เชื่อว่าจะมีคนบอกว่า เมื่องานหมด ตอนนั้นก็ไม่มีใครมอง ๕๕๕
ไม่เป็นไรหรอกน่า ...เป็นผู้หญิงสมัยนี้ใครเขารีบแต่งงานกัน
เอ๊ะ เห็นใครแถวนี้เคยบอก คานน่ะเกาะได้ สะบัดยาก
จะสะบัดทำไมล่ะ ขึ้นคานแบบไม่มีคนสน กับขึ้นคานแบบ
มองแล้วไม่มีคนสม....(กับเรา) มันไม่เหมือนกันนี่นะ
จะรีบตะกาย จะรีบยัดเยียดตัวเองให้พ้นคำว่านางสาวนี่ทำไมนัก
อยู่เฉิดฉายให้ผู้ชายมองตามไปอีกหน่อย ๕๕๕๕๕๕๕๕
ไม่ต้องห่วงกลัวจะมานั่งเลี้ยงมีนเมื่อแก่ เพราะมีนเชื่อว่า
มีนมีตังค์เยอะพอดูแลตัวเองยามนั้นได้ แบบ เบิร์ดๆ ด้วยอ่ะดิ
เพลงเจ้าสาวที่กลัวฝนที่มีนมักโดนพี่กำมะลอแบบเฮียหรือพี่ไวน์
ร้องหยอกเมื่อมีโอกาสมาบ้านจนมีนเคยถามว่าร้องแขวะเหรอ
ไม่เป็นไรเพราะมีนชอบฟั เพลงๆนั้น ..............
มีนรู้ว่าที่มีนโดนแซวบ่อยๆ เกี่ยวกับเพลงนี้หรือเพลงไหน
ที่ตานั่นขุดมา ไม่เกี่ยวกับการมีพี่คนดี ปรากฏอยู่ในหน้าไดอารี่เสมอๆ
ไม่เกี่ยวกับการตั้งความหมายว่ามีนเล่าเรื่องชีวิตของมีนให้พี่คนดีฟัง
แต่มันเกี่ยวกับว่า มีนคบกับเฮียไม่ยืดไม่ยาวเสียที คบแล้วถอยหลัง
คบแล้วเป็นเพื่อน คบกันใหม่แล้วเป็นพี่เป็นน้อง ...
อีกคนก็ไม่เคยว่าอะไร เพราะเริ่มรู้ว่า
เมื่อไหร่ที่ยกระดับมาสนิทมากกว่าเดิม
เมื่อนั้นชีวิตระหว่างกันไม่สนุก เมื่อไหร่ที่จริงจังจนคล้ายเครียดว่า
มีนเป็นสมบัติส่วนตัว.......เมื่อไหร่ เมื่อนั้นยิ่งห่างกันหนักหนาสาหัส
รู้อะไรไหม..มีนไม่ได้กั๊กเฮียให้แก่ตกไปตามกัน ๕๕๕
เพราะหน้าแบบเฮียแก่ยาก และเฮียจะยังคงหรูหราฟู่ฟ่า
อยู่อีกได้เป็นสิบปี สาวก็ไม่เลิกทำท่าตะลึงตึงตึงกับเฮีย(เอามายี่สิบบาท ค่าชม)
มีนเขียนไดอารี่วันนี้ค้างคามาหลายวัน
ความรู้สึกอาจไม่ปะติดปะต่อ แต่เชื่อเถอะว่า
ทุกทุกครั้งที่เขียนเพิ่ม มีนมีความสุขดี
กับการมีพี่คนดีอยู่ในชีวิต มีแม่กับพี่ชายคอยบ่นคอยว่า
มีเพื่อนตัวแสบอยู่เหมือนรอบตัวเพราะเล่นอินเตอร์เนตดูเหมือนใกล้
มีเฮียคอยโทรมาจ้ำจี้จ้ำไช แม้จะขู่ว่าจะหนีไปแต่งงานเร็วๆนี้
มีนก็เอาแต่หัวเราะ สำนวนงอนงอนของคนจะสละโลด
เพราะมีนมักจะบอกว่า ก่อนแต่งงานไปบวชล้างคราบเสเพลก่อน
จะได้เพิ่มสิริมงคลให้เจ้าสาว และเจ้าตัวตอบมาว่า
มีนอยากมีสิริมงคลบ้างไหมละ เฮียจะได้ไปบวช ๕๕๕๕
มีนเชื่อแบบเหมือนเดิม.. มันไม่มีอะไรในโลกนี้หรอก
ที่จะทำให้หัวใจคนหยุดนิ่งได้ กับอีกคน
นอกจากความรัก ..........รักอย่างเหลือเกิน รักอย่างที่สุด
มีนเองก็รอ รอใครสักคนมาทำให้มีนรักอย่างเหลือเกิน รักอย่างที่สุด
เหมือนเคยรักใครสักคน แต่..มันนานมาแล้วหล่ะ ^^
ไม่เคยลืม แต่ไม่เคยย้ำคิดเพื่อให้ย้ำจำ..ทำให้ฝังใจหรอกน่ะ ;')
เอาสิริมงคลมาแปะ ครึ่งซึก ๕๕๕๕๕๕๕
มีนเอง
23 พ.ค. 2550 เวลา 10:17 น.
<