ไม่ต้องฝืนตัวเองเพื่อฉัน ไม่ต้องฝันจะเป็นเหมือนใคร

มีความสนุกกับการกินอาหารสำเร็จอยู่ไม่กี่วัน
มีความสบายกับการไม่ต้องล้างจาน
หรือล้างของทำครัวอยู่ไม่กี่วัน
ก็อยากกินกับข้าวที่ตัวเองทำเอง

แต่ แต่ว่าแต่................ห้องครัวยังไม่เสร็จ
ที่มันยังไม่เสร็จแล้วทำไม่ได้ก็เพราะว่า
เขาเอาที่ล้างจานไปแปะบนเคาท์เตอร์ให้ด้วย
แล้วยังไม่ต่อท่อน้ำไว้สำหรับล้าง
ตอนนี้เหมือนจะบริบูรณ์แต่ก็ต้องรอทาสีอีก

ดังนั้น เตาจึงยังอยู่ครัวบนบ้าน
ตู้เย็นอยู่ตรงหน้าห้องนอน
ที่ล้างจานอยู่ด้านล่าง
เครื่องปรุงอาหารอยู่ปลายเตียง -*-

ถ้วยโถโอชามหม้อไหครกกระบากสากกะเบือเรือรบ
อยู่ที่ห้องเสื้อผ้า เพราะเก็บให้พ้นฝุ่น
เครื่องเสียงไฮโซวของท่านพี่อยู่ห้องพระ --"
คอมทั้งสองอยู่ห้องนอนใครห้องนอนมัน
มีแถมชุดรับแขกแดงทั้งแผ่นดินอยู่ห้องมะมีน --"

ดังนั้น ถึงแม้จะไม่รังเกียจฟามลำบากในการ
ทำอาหารกินเอง แต่ก็มิสามารถทำอะไรได้
สงสารก็แต่ ผักทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ในตู้เย็น
แต่หมาสองตัวนั้นมิต้องสงสาร
มันมีผลไม้และอาหารหมากินแบบยิ่งกว่าปกติ
เพราะให้มันอย่างมากมายเป็นการชดเชย
ที่ระยะนี้มันมองไม่เห็นพ่อ

อันนี้ตอนกลางคืน ต่อไปเป็นตอนเช้าบานยิ้มแฉ่ง

เห็นพวกมันไม่ซึมกันแต่ก็พอรู้นะว่า
บางช่วงเมฆจะหนีน้องไปรอพ่ออยู่ตรงเชิงบันได
เจ้าตัวคงคิดว่า ช่วงนี้บ้านเราวุ่นวาย
แล้วพ่อเราหายไปไหนหนอ

จำได้ว่าที่พี่ไปฝึกปีก่อนที่เชียงใหม่
เมฆถึงกับต้องหาหมอกันเลยทีเดียว
เพราะซีดเซียวเซื่องซึมน้ำหนักลด
จนกระทั่งกระดูกตรงกลางคอ
น่าจะอุปมาคล้ายไหปลาร้าของคนเราโผล่

นี่ขี้เกียจวนกลับไปหารูปตอนที่มัน
ถึงกับจิตพิการว่าพ่อทิ้งมันมาให้ดู
มิฉะนั้นหลายคนคงได้อุทานฟื้นความจำว่า
โถ ..ไม่เหมือนหมาตัวเดียวกันเลย
เพราะ ณบัดนาวนับแต่มีน้อง
จะมานั่งทอดหุ่ยว่าคิดถึงพ่อก็มิได้
เพราะน้องนั้นแม้จะติดพ่อ (แต่มันก็เอาตัวรอด)
คุ้นคุ้นว่าคล้ายลูกพี่มันนั่นแล








คือสามารถดูแลตัวเองได้ในทันที
ที่พ่อเก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าก้าวเท้าไปทำงานนานๆ
อาจมีนิ่งๆ มองโน่นนี่ถอนหายใจบ้าง
แต่ก็มิได้นาน มันก็จะลุกขึ้นมาไม่เห่าบ่นลูกพี่
ก็ตะโกนด่าหรือโจมตีพี่เมฆ หรือแย่งถุงเท้าพ่อ
อันเป็นสมบัติที่พ่อฝากไว้ให้เล่นก่อนพ่อจะกลับ -*-
เห็นมะว่าภารกิจหมามุ่ยมันเยอะมาก
มันไม่มีเวลามานั่งทอดหุ่ยทำหน้ามุ่ยอยู่นาน
เพราะต้องทำหน้าที่สามง่ามมิตรภาพประจำบ้านต่อไป
ให้ความร่าเริงบันเทิงใจภายในบ้าน
อันเป็นงานหนักแต่หมามุ่ยก็หาแคร์ไม่ --"

ดังนั้นเมฆเลยมิมีเวลามานั่งหมดอาลัยตายอยาก
จึงยังคงกินได้ แล้วก็กินมากมายแบบเดิมๆ
น้ำหนักท่าทางไม่ลดน้อยลงเลยเสียด้วยซ้ำไป-*-
เพราะถ้ามันทำกินเซื่องๆ น้องแย่งจากปากเลยทีเดียว
คือแย่งไปด้วยและหากพูดได้อาจพูดไปด้วยว่า
เอามานี่ไอ้อ้วน มีอยู่แค่นี้ทำเป็นพิรี้พิไร ๕๕๕๕

แต่มะคืนมีเหตุเภทภัยให้ประหลาดประหลาดใจ
เพราะหมามุ่ยไม่ยอมนอนในกรงตัวเอง
ร้องงี๊ดๆและบ่นโวยวาย แถวยังหันไปเห่้าด่าพี่เมฆ
ที่นอนหงายสำราญใจอยู่กรงข้างๆด้วย
ประมาณว่านอนอยู่ได้น้องไม่อยากนอนตรงเน้ -*-

พอมะมีนเปิดกรงมันก็เผ่นแน่บออกมาอย่างกับถูกใครยัน
เป็นผลให้แอบคิด ปวดท้องเหรอ อ่ะลองลงไปข้างล่าง
หิวป่าว อ่ะให้กล้วยกินหนึ่งลูก ทำทุกอย่างแต่ก็ไม่ยอม
นอนกรงตัวเอง  ปล่อยให้หลับแล้วก็อุ้มไปก็ตื่น
แล้ววิ่งตื๋อออกมากระโดดขึ้นปลายเตียง
แล้วก็นอนพังพาบมองโน่นมองนี่แล้วก็ไปลาก
เอาถุงเท้าท่านพี่ขึ้นมานอนหนุนคาง
สันนิษฐานว่าชักเริ่มคิดว่า "พ่อตูไปไหนว่ะ"

ก็เลยต้องปล่อยให้นอนอยู่ด้วยกันยันเช้า
เพราะมันกวนซ่ะเที่ยงคืนตีหนึ่งยังไม่ได้นอน -*-
ตื่นมาตีห้าเวลาเดิม แม่เจ้าประคุณนอนอยู่
คู่กันกับหมอนมะมีนเลย -*-

ตอนนี้เมนูอาหารในหัวมะมีนบานตะเกียง
คืออยากทำให้ท่านพี่กิน ๕๕ แล้วเราอาจจะ
หิวข้าวก็เป็นได้น่ะเนี่ย (เป็นโรคจิตน่ะเนี่ย)
แม้ว่าจะออกไปกินข้าวหน้าค่ายที่แสนอร่อย
เป็นร้านที่บังเอิญเจอของมะมีน
แต่พี่หมอตั้งใจพาไปกิน ร้านกระติ๋ววว เล็กๆ
แต่ทอดหมู ผัดข้าว ทำกับข้าว เยี่ยม
แต่ก็เบื่อแระนะ วันนี้พี่เจ้าของร้านถามเป็น
ครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ ไม่อร่อยเหรอ
ทำไมเดี๋ยวนี้กินข้าวไม่หมด แล้วก็บ่นๆๆๆ
เลยบอกไปว่าวันหลังตักให้น้อยกว่านี่อีกหน่อยเด่ะ
พี่แกก็บอก นี่ก็น้อยแระ ต่อไปจะไม่คิดเงินแระน่ะ
ถ้าแวะมาดม -*-

คือมันกินข้าวไม่ได้เลยอ่ะดิ
หนักกว่าแต่ก่อนที่กินน้อยอยู่แร่ะอ่ะ-*-
สามสี่โมงเช้ามะมีนยังไม่หิวข้าวเช้าเลย
แต่ต้องกิน เพื่อไม่ให้เกิดการเจ็บป่วยอีก
ตอนเที่ยงก็ไม่หิว ถ้ารอหิวคงไม่ต้องกิน
หรือว่า พวกเกี้ยวเซเว่นทำให้
ประสิทธิภาพในการกินอาหาร
ที่ปกติก็มีไม่มาก หายไปหมดเลยฟ่ะ

ที่กลุ้มใจตัวเองเพราะกลัวปวดท้องอ่ะดิ
คือถ้าไม่กินได้ก็ดีไง ไม่ต้องกินมันเลย
เหนื่อยเหมือนกัน ตักเข้าปาก (ฮ่า)
แต่ทีนี้พอไม่กิน หนึ่งโรคเก่าจะกำเริบ
อิลำไส้อักเสบ สอง จะหูอื้อดิ
แล้วต่อไปอาจจะโง่มากขึ้นตามลำดับอีก

จะว่าไปก็มีเมนูมากมายเต็มหัวกะบาลไปหมด
ตั้งกะ แกงเขียวหวานเนื้อน่องลาย
แกงส้มชะอมไข่ทอด ผัดปลาหมึก
ผัดปู ยำบูดู น้ำพริกปลาร้า ผักเคียงมากมาย
น้ำพริกอ่อง น้ำพริกผัด น้ำพริกเผา
ก๋วยเตี๋ยวหลอด เมี่ยงคะน้า เมี่ยงปลาทู
เมี่ยงทะเล หมูคำหวาน  หมูแดดเดียว
เนื้อทอด แกงคั่วผักบุ้ง
ถั่วฝักยาวผัดพริกแกง ต้มกะทิหน่อไม้กุ้งสด
และแม้แต่ไข่เจียว อยากทำกินเอง
เผื่อจะหิวมั่ง ระยะนี้ไม่ค่อยหิวเลย
พอเล่าให้ท่านพี่ฟังท่านพี่ก็บ่นยาว เฉาหูไปเลย
ว่าให้ดูแลตัวเองหน่อย (อาไรว้า

โชคดีได้น้ำพริกหนุ่มของพี่บู่มาช่วยชีวิต
และได้เรื่องลัลล้าบันเทิงอารมณ์มาทำให้
การกินอาหารเที่ยงวันนี้สบายดีขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย
หวังว่าคงเรียกน้ำหนักที่หายไปให้กลับคืนมา
ก่อนท่านพี่และพี่หมอจะกลับมาได้ -*-

มะเต้และพี่มะบู่วพี่โม๊ดส่งของฝากไม่ประจำทาง
และไม่ประจำวันว่าเนื่องในวันอะไร มามากมาย
ดูและเรียบเรียงเอาเองก็แล้วกัน ฮ่าๆๆ
ขี้เกียจเล่า .เหนื่อย และเมื่อยมือคิคิ

ว่าแต่เย็นนี้เราจะกินไร อ่อ เกี้ยวกุ้งเซเว่น
และ...ไส้อั่วที่พี่บู่วส่งมาให้ ลัลล้า

ขอบคุณสำหรับคำตอบมะวาน
ที่แอดมาเพราะท่านพี่ เพราะหมา
เพราะต้นไม้ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

ขอบคุณมากมากเลย โฮะๆๆ

ขอบคุณสำหรับคำตอบหลังไมค์
และพลาสเวิร์ดอีกสามไดปิดด้วยนะคะ ^^

มีนมาเฟียღ เดอะแก๊งค์
03 ก.พ. 2010 เวลา 18:48 น.

ชื่อ

อีเมลล์

เว็บไซต์

ข้อความทดสอบ

โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่